جعفر شهرى باف

120

طهران قديم ( فارسى )

يكى از مجالس مجلل عقدكنان ، با تشريفات مفصل ، در زيرپوشى كه روى حياط برپا شده است ، از طبق‌ها و مجموعه‌هاى ميوه و شيرينى و لاشه‌هاى گوسفندهائى كه جلوى پاى عروس و داماد و كسانشان قربانى شده ، براى شام شب ميهمانان ، كه شام دادن عقدكنان جزو رسوم بود آويخته به قناره‌ها و ديگ‌هاى حلقه‌دار بزرگ كه روى اجاقها مىباشد .